၁။ နယ်စပ်ဒေသ၏ ပထဝီအနေအထားနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးခြင်း
တရုတ်-မြန်မာ နယ်စပ်မျဉ်းသည် ရှည်လျားပြီး တောင်များ၊ သစ်တောများ ထူထပ်ကာ လမ်းကြောင်းများ များပြားသည့် နေရာများရှိသည်။ မှားယွင်းသော လမ်းကြောင်းများ၊ ကူးသန်းရောက်ရှိမှု အချက်အလက်များ ပေါများစွာရှိပြီး နယ်စပ်အပြင်ဘက်ရှိ ကူးသန်းရောက်ရှိမှုလမ်းကြောင်းများကို တစ်နေ့တာလုံး အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ရန် ခက်ခဲသည်။ မှော်အကျင့်များသည် ရှုပ်ထွေးသော ပထဝီအနေအထားကို အသုံးပြု၍ လူများနှင့် ငွေကြေးများကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်ပြီး နှစ်နိုင်ငံနယ်စပ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းရွှေ့လျက်ရှိကြသည်။ တစ်နိုင်ငံတွင် ဖမ်းဆီးမှုပြုလုပ်သည့်အခါ သံသယရှိသူများသည် အလွယ်တကူ နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး တစ်ပြိုင်နက် ဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲစေသည်။
၂။ နှစ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးအခြေအနေနှင့် တရားစီရင်ရေးစနစ်များ ကွဲပြားခြင်း
၁။ နှစ်နိုင်ငံ၏ ဥပဒေစနစ်၊ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ စီရင်ရေးစည်းမျဉ်းများ၊ သက်သေအထောက်အထား စံနှုန်းများ မတူညီပါ။ တူညီသော အပြုအမူတစ်ခုကို နှစ်နိုင်ငံစလုံးက သတ်မှတ်ခြင်း၊ သက်သေအထောက်အထား ရယူခြင်း၊ တရားစွဲဆိုခြင်းတို့တွင် ကွာခြားမှုရှိပြီး သက်သေအထောက်အထားများ ပေးပို့ခြင်း၊ အထောက်အထားများကို အပြန်အလှန် အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ သံသယရှိသူများကို လွှဲပြောင်းခြင်းတို့အတွက် အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။
၂။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒေသအလိုက် စီမံခန့်ခွဲမှု အခြေအနေများ မညီမျှပါ။ အချို့ဒေသမ
